Podatki a firma w Anglii

Oceń ten artykuł
(5 głosów)
Podatki a firma w Anglii

Ktoś powiedział, że w życiu tylko dwie rzeczy są pewne: śmierć i podatki. Jeśli chodzi o te drugie, dotyczy to również prowadzenia firmy w Wielkiej Brytanii.

Każda osoba, która prowadzi działalność gospodarczą musi rozliczać się z urzędem podatkowym (Her Majesty Revenue and Customs, dawniej Inland Revenue). Jednak – inaczej niż w Polsce – w Wielkiej Brytanii rząd Jej Królewskiej Mości domaga się swojej części jedynie wówczas, gdy masz odpowiedni dochód.

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (Sole trader)

Sposób, w jaki będziesz się rozliczał/a z urzędem podatkowym zależy od twojego statusu jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jednak pewne zasady są takie same w każdym przypadku. Przede wszystkim wysokość podatku zależy od wysokości dochodu, który ustala się odejmując od przychodów wszelkie koszty poniesione w celu jego uzyskania.

Jeśli prowadzisz swoją działalność gospodarczą samodzielnie jako osoba fizyczna (self-employed) to z uzyskanych dochodów należy się rozliczyć za każdy kolejny rok podatkowy po jego zakończeniu. Rok podatkowy różni się zasadniczo od roku kalendarzowego. Zaczyna się 6 kwietnia a kończy się 5 kwietnia kolejnego roku kalendarzowego. Na przykład rok podatkowy 2012/2013 trwa od 6 kwietnia 2012 do 5 kwietnia 2013.

Po 6 kwietnia każdego roku HMRC na podany przy rejestracji adres firmy wysyła formularz rozliczenia podatkowego (tax return). Wypełniony formularz należy odesłać przed 31 stycznia następnego roku kalendarzowego. Również do tej daty należy zapłacić należny podatek. Na przykład rozliczenie za rok podatkowy 2012/2013 należy dostarczyć fiskusowi najpóźniej do 31 stycznia 2014 roku. Po tej dacie urząd podatkowy naliczy na twoje ewentualne zobowiązania karne odsetki i karę.

W specyficznej sytuacji znajdują się pracownicy budowlani pracujący na podstawie karty CIS. Pomimo, że formalnie są samozatrudnieni to jednak nie otrzymują do ręki całej zarobionej przez siebie sumy. 18 procent wynagrodzenia zleceniodawca (contractor) przekazuje do HMRC tytułem zaliczki za podatek dochodowy i National Insurance. Kwoty wypłat oraz zapłacony podatek są zaznaczane na Tax Payment Vouchers CIS25, które otrzymuje subcontractor (kopie są zachowywane contractora i wysyłane przez niego do urzędu podatkowego). Niezależnie od podatków wpłacanych fiskusowi w ciągu roku, każdy samozatrudniony (jak każda firma) musi co roku dokonać rozliczenia podatkowego. Wówczas okazuje się ostatecznie, czy dany subcontractor powinien dopłacić podatek, czy też przeciwnie, – co bardziej prawdopodobne – należy mu się jego zwrot.

Dzięki temu wielu budowlańców może odzyskać po zakończeniu roku podatkowego całkiem pokaźną sumę.

 

Partnership - spółka cywilna

Nieco inaczej wygląda sprawa podatków w przypadku osób prowadzących firmę jako partnership. W tym przypadku osobno musi być rozliczona firma a osobno osoby, które zawarły spółkę. Osoba, która została wyznaczona przez wspólników jako odpowiedzialna za finanse firmy musi zadbać o rozliczenie spółki. Na zarejestrowany w Inland Revenue adres firmy powinien przyjść formularz Partnership Tax Return. Należy go wysłać do urzędu podatkowego niezależnie od osobistych rozliczeń każdego udziałowców. Ci z kolei powinni ująć we własnych formularzach rozliczenia podatkowego przypadającą na nich część dochodu, jaki uzyskali z partnership.

 

Limited Company - spółka z o.o.

Limited Company jako osobna całość prawna płaci od uzyskiwanych dochodów podatek korporacyjny, którego wysokość różni się od stawek podatkowych płaconych przez self-employed oraz partnerships.

Podatek od zysków do 300 tysięcy funtów wynosi 19 procent, natomiast zyski firm, których dochody przekraczają 1,5 miliona funtów są opodatkowane na według stawki 30 procent. Co ciekawe zyski pomiędzy tymi sumami opodatkowane są stawką wyższą niż 30 procent dając przy zysku 1,5 miliona 30-procentową realną stawkę opodatkowania.

Właściciel(e) limited company nie może jednak traktować dochodów swojej firmy jako osobistych. Formalnie właściciel może być na przykład zatrudniony w należącej do niego firmie jako dyrektor. Wówczas oprócz normalnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych płaci stawkę ubezpieczenia społecznego (NI) jako osoba zatrudniona. Jest ona wyższa niż w przypadku self-employed. Poza tym właściciel(e) może wypłacać sobie dywidendy z zysków.